پلاسمای غنی شده از پلاکت (پی آر پی)

بر خلاف نظر بسیاری از پزشکان سودجو که می‌خواهند درمان ‌های کلاسیک و قدیمی خود را چه به صورت جراحی یا تجویز داروهای گران قیمت که خود نیز در آن ذینفع می‌باشند، به مردم دیکته نمایند ، روش های درمان مؤثرتری وجود دارند که بیش از ۹۵٪ این جراحی های بیهوده، خطرناک و گران را محدود و حتی بصورت قابل توجه ای غیر مؤثر میکند. بر اساس پژوهش‌های متعدد موسسه‌های پوست و تحقیقاتی سلول‌های بنیادی و همچنین مقالات و همایش‌های متعدد و رسمی در ایران و خارج از کشور و به اذعان دانشگاه‌های معتبر جهان، پلاسمای غنی شده از پلاکت (پی‌آرپی) نقش اساسی درفعال نمودن سلول‌های بنیادی (Stem Cells) دارند. سلول‌های بنیادی خود به صورت غیر فعال در خون انسان شناور و موجود هستند و توانایی تبدیل به هر شکلی را که نیاز باشد دارند؛ در واقع سلول‌های بنیادی بالغ برای فعال شدن فقط به پلاکت نیاز دارند.

پلاکت‌ها با توجه به اینکه هسته ندارند، به عنوان سلول‌های بنیادی محسوب نمی‌شوند ولی ترشح فاکتور رشد توسط پلاکت‌ها سبب می‌شود که سلول‌های بنیادی در گردش خون از حالت غیر فعال به حالت فعال دربیایند.
کاربرد پی‌آرپی جهت تسریع در ترمیم بافت‌های استخوانی، غضروفی، تاندون‌ها و آرتروز ها و ناهنجاری های مادرزادی در جراحی ارتوپدی، ایمپلنت و ترمیم بافت‌های لثه و جراحی دهان، جراحی‌های پلاستیک، زیبایی، پوست، ریزش مو و آلوپسی (طاسی) و ترمیم آن می‌باشد.
دیگر کاربردهای درمانی در این روش را می‌توان در درمان خشکی چشم، پیوند بافتی در جراحی گوش و حلق و بینی، بهبود زخم‌های مزمن دیابتی، تسریع در بهبود سوختگی‌ها، درمان بسیاری از آسیب‌های عصبی و عضلانی را نام برد.

باید این موضوع که بسیار نیز حائز اهمیت است را اذعان نمود که تکنیک فرآوری و استحصال پلاکتها ، نیاز به استریل بودن، دقت بالای وزنی (مول) واستفاده از کیت‌های تحقیق شده و یکبار مصرف که در آن جداسازی بصورت دستی و بدون دخالت انجام شود، مهم و بسیار تخصصی می‌باشد؛ لذا قابل ذکر است که هر جا و هر فرد درایت، و توانایی این کار را ندارد و اصولا پزشکان نمی‌توانند این کار را به تنهایی انجام دهند‌. این فرآوری باید توسط فرد متخصص با علم هماتولوژی (خون‌ شناسی) و بیوشیمی که کار آزمایشگاهی نموده است را انجام نماید؛ در غیر اینصورت شاهد تبلیغات و گسترده‌ی غیر علمی آن در مراکز مختلف خواهیم بود.